انسانهای غمگین همیشه تنها خودشان می دانند که چرا کوچ می کنند و جهان پر از انسانهای غمگینیست که همیشه در حال سفرند و گاهی به جایی نمی رسند .
نمی دانم خواب های من ادامه ندارند یا قرار نیست این جاده ها مرا به جایی برساند .
پ . ن : شروع این متن الهام گرفته از شعری است که شاعر آن من نیستم .
این متن خیلی نزدیکه ب من.
ممنون لی عزیز.
خواهش می کنم دوست عزیز
این متن نزدیک من نیست کنار منه هم آغوشم.
مرسی مستر
سلام
قابلی نداشت دوست خوبم