کاربری
ـ اسم ؟
ـ وسیله وسیله ای هستم .
ـ شغلتون ؟
ـ وسیله هستم .
- راضی هستید ؟
- هی بد نیست . فعلا که دارم کار میکنم .
- ببخشید برچسب انرژی هم دارید ؟
- بله . مصرف و بازدهیم یکیه . حتی گاهی بازدهی ام بیشتر از مصرفمه .
- خوبه ...تجربه ی قبلی هم داشتید ؟
- بله . یه مدت خر بودم .
- مگه خر یه نوع وسیله نیست ؟
- خیر . ایشون نفس می کشند .
- یعنی الان وضعیت بدتر شده ؟
- نه . خب قبلاَ می دیدم . الان دیگه چیزی نمی بینم . کمترعذاب می کشم .
- آخرین کاری که انجام دادید چی بوده ؟
- هیچی ... بی خیال . میشه بفرمایید کارتون چیه ؟
- توی این کاغذ نوشتم . تمومش رو انجام بدید ممنون میشم دوست عزیز .
- باشه . فقط خواهشاً آخرش وسیله بودنم رو به روم نیارید .
- حتماَ دوست من .
خیلی دوست دارم بیام . ای کاش چند روز بیشتر می موند تا برسم . نیستم اون زمان برای دیدن اجرا .
به هر حال ممنون از اینکه اطلاع دادی احسان عزیز .
نمایش بلندترین جای دنیا کاری از گروه تئاتریکال از هشتم اسفند ماه به مدت هشت شب به روی صحنه خواهد رفت . این نمایش ، با رویکردی جهانی بمقوله استثمار ، خشونت و جنایت درقالبی بومی و نمایشی بر پایه حرکات بدنی،در فستیوال تئاتر استانی توانست جوایز کارگردانی ، بازیگری و طراحی ماسک را از آن خود کند
سلام . 🙂
ای دل غافل! خوب شد یادم انداختید! باید یه تجدید نظری بکنم در باب مسئولیتهام ؛-)
کاملا متوجه منظورت شدم احسان جان ...
دقیقاَ . اینجا ایران است ایران .
ممنون .
لی عزیز منظور من هم همینه, انتخابات بخشی از ابزارشدگیه, اینجا ایران است ایران
سلام . ممنون احسان و ایمان عزیز .
به نکات خوبی اشاره کردید . فعلاَ درگیر همین ابزار شدگی هستم ... 😐
لی عزیز گرفتم حرفتو
من: شعور ن ارثی ست ن اکتسابی ارزویی ست محال در ایران عزیز!
ایمان: و بی شعوری اکتسابی ست ک در مواقع حساس مثل انتخابات همه گیر میشود
مم نون
این متن اندرباب حس وسیله بودنم بود که خوندید .
آممم ... خب ...
چی شد؟!