ـ اسم ؟
ـ وسیله وسیله ای هستم .
ـ شغلتون ؟
ـ وسیله هستم .
– راضی هستید ؟
– هی بد نیست . فعلا که دارم کار میکنم .
– ببخشید برچسب انرژی هم دارید ؟
– بله . مصرف و بازدهیم یکیه . حتی گاهی بازدهی ام بیشتر از مصرفمه .
– خوبه …تجربه ی قبلی هم داشتید ؟
– بله . یه مدت خر بودم .
– مگه خر یه نوع وسیله نیست ؟
– خیر . ایشون نفس می کشند .
– یعنی الان وضعیت بدتر شده ؟
– نه . خب قبلاَ می دیدم . الان دیگه چیزی نمی بینم . کمترعذاب می کشم .
– آخرین کاری که انجام دادید چی بوده ؟
– هیچی … بی خیال . میشه بفرمایید کارتون چیه ؟
– توی این کاغذ نوشتم . تمومش رو انجام بدید ممنون میشم دوست عزیز .
– باشه . فقط خواهشاً آخرش وسیله بودنم رو به روم نیارید .
– حتماَ دوست من .
آممم … خب …
چی شد؟!
این متن اندرباب حس وسیله بودنم بود که خوندید .
لی عزیز گرفتم حرفتو
من: شعور ن ارثی ست ن اکتسابی ارزویی ست محال در ایران عزیز!
ایمان: و بی شعوری اکتسابی ست ک در مواقع حساس مثل انتخابات همه گیر میشود
مم نون
سلام . ممنون احسان و ایمان عزیز .
به نکات خوبی اشاره کردید . فعلاَ درگیر همین ابزار شدگی هستم … 😐
لی عزیز منظور من هم همینه, انتخابات بخشی از ابزارشدگیه, اینجا ایران است ایران
کاملا متوجه منظورت شدم احسان جان …
دقیقاَ . اینجا ایران است ایران .
ممنون .
ای دل غافل! خوب شد یادم انداختید! باید یه تجدید نظری بکنم در باب مسئولیتهام ؛-)
سلام . 🙂
نمایش بلندترین جای دنیا کاری از گروه تئاتریکال از هشتم اسفند ماه به مدت هشت شب به روی صحنه خواهد رفت . این نمایش ، با رویکردی جهانی بمقوله استثمار ، خشونت و جنایت درقالبی بومی و نمایشی بر پایه حرکات بدنی،در فستیوال تئاتر استانی توانست جوایز کارگردانی ، بازیگری و طراحی ماسک را از آن خود کند
خیلی دوست دارم بیام . ای کاش چند روز بیشتر می موند تا برسم . نیستم اون زمان برای دیدن اجرا .
به هر حال ممنون از اینکه اطلاع دادی احسان عزیز .