وقتی مُرد حتی پارچه ای برای کفنش نبود ، لخت و عور وسط یه بیابون افتاده بود روی زمین ، به خودش گفته بود ، وقتی که مُرد سعی می کنه درخت بشه ، یه درخت که اگه میوه نداشت حداقل یه سایه ای ، چند تا شاخه واسه زاییدنِ یه خورده برگ ...
اما خب یادش نبود ، آدما وقتی تموم میشن ؛ می پوسن و می گندن و ...
درخت تو ذهنشون یه خاطره است ، یه آرزو ...