یادداشتی بر فیلم «در جسم و روح»

فیلم «در جسم و روح» یا “On Body and Soul” محصول سال ۲۰۱۷ را شاید بتوان یکی از بهترین فیلمهای امسال دانست. فیلم داستان سرراستی دارد. زن و مردی متوجه میشوند که خوابهای یکسانی می‌دیدهاند. خوابی که در آن به صورت گوزن در جنگلی برف زده زندگی می‌کنند. فیلم که در واقع روند تغییر شخصیت زن را به تصویر می‌کشد، قرار است تغییرات او از یک زن کملا مقرراتی و خشک که همچون ماشین رفتاری عاری از احساس دارد را به یک زن عاشق پیشه نشان دهد. زنی که در انتها به خاطر شکست عشقی حتی حاضر است رگ خود را بزند. «در جسم و روح» با در کنار هم قرار دادن برخی المان‌ها سعی می‌کند مفاهیمی غیر از یک داستان ساده را یادآور شود. عاشق شدن زن و مرد در یک کشتارگاه که غالبا یک فضای کاری خالی از عاطفه است و همچنین دزدیده شدن داروی تحریک کننده‌ی گاو توسط فردی که در ادامه متوجه می‌شویم زندگی زناشویی موفقی ندارد از آن دست ارجاعاتی‌ست که به عشق زن و مرد بُعد دیگری می‌بخشد. مردی که ازدواج کرده و ازدواج موفقی نداشته و از طرفی دختری که هیچگاه عاشق نشده دو روی سکه یک رابطه‌ی عاطفی‌اند. و گاهی آنقدر پر از تفاوتند که تنها خوابهایشان نقطه اتصال و تفاهمشان می‌شود.  فیلم یک داستان ساده عاشقانه را در کنار صحنه های خشن سلاخی کردن گاوهای کشتارگاه به طوری دلنشین در کنار هم قرار می‌دهد که تازه یادمان می‌آید آن زن و مرد نیز پس از وصال از دنیای خیالی چهارپایان پا به دنیای واقعی انسان‌ها می‌گذارند. و عشق راز عبور آنها از آن جهان سرد و وحشی به دنیای واقعی انسانها می‌شود که تلاش می‌کنند در کنار هم زندگی کنند. با تمام تفاوت‌ها. فیلم در جسم و روح ساخته‌ی کارگردان لهستانی خانم ایلدیکو انیدی‌ست، با پلان‌هایی ساده و گاه همچون قاب عکس که به زیبایی‌های فیلم اضافه کرده است. دیدن این فیلم به یادماندنی حتی برای آنهایی که علاقه‌ای به سینمای اروپا ندارند نیز توصیه می‌شود.

۲ thoughts on “یادداشتی بر فیلم «در جسم و روح»

  1. به قطع از خوش ساخت ترین فیلم های اخیری که دیدم ، بود . شانس آوردم قبل از خوندن مطلب شما دیده بودمش ، چون اون لحظه ی خودکشی رو اگه از قبل میدونستم اینقدر میخکوب نمیشدم! ولی خب الان دستتون رو خوندم ، اول میبینم بعد میام نقدشو میخونم

    1. ممنون که خوندید، 🙂
      از این به بعد حتما قبلش فیلم رو بیینید، چون من معمولا بخشی از داستان رو توی متنم می‌گم.
      جز فیلم‌های فراموش نشدنی ۲۰۱۷ بود. لحظات شاعرانه‌ی زیبایی داشت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *