دیگر چه می ماند از مملکتی که معلوم نیست تا به حال با چند دروغ سنگ را روی سنگ نگه می داشته؟؟ جایی خواندم که دروغ ورزشگاه تبریز را به دروغ ۶۳ درصدی انتخابابت ۸۸ ربط داده بود. کثیف ترین اتفاقی که می افتد این است که برای کمی ثابت نگه داشتن شرایط به عده ای دروغ بگویی... حالا فرقی نمی کند ماحصلش رئیس جمهور شدن شخصی به نام ا.ن باشد یا قهرمانی یک تیم دیگر در جای دیگر ممکلت... کدام طرف در این مملکت سرت را می چرخانی و شرایط دردناک و کثیفی نمی بینی؟؟

تست...

تو معیار معرفت، عشق و زیبایی را چند پله ارتقا داده ای...
همین.

چندی پیش به نقشه ایران در سایت دی جی کالا اعتراض کرده بودم، نمی دانم از آن روز به بعد چند نفر دیگر به تحریف نقشه ایران در آن سایت اعتراض کرده بودند، اما امروز با دیدن این نقشه حس بهتری داشتم. مطلب و عکس قبلی پیرامون خطای این سایت را می توانید در اینجا ببینید.

عنوان این متن، تیتر یک سری از وبسایت های خبری داخلی است، مثل این. حالا خود خبر را هم نخواندید نخواندید. خود تیتر خبر می دهد از کثافتی که از سر و کول مملکت بالا می رود...

سربازان غربی به خانه هایشان بر می گردند
در خاورمیانه جنگ ادامه پیدا می کند...

حالا تو آمده ای
پای میز مذاکره نشسته ای
حالا که در من
جنگ جهانی سوم آغاز شده
تو نمی دانی برای توافق
چقدر دیر است
و فقط شرایطتت را
یکی یکی رو میکنی
در حالی که تمام دنیای من
به ضرب یک گلوله کشته شده
و
مفقود الاثر است.

احسان نفیسی متنی بر نمایشگاه عکس قبل و بعد نوشته که می توانید آن را اینجا بخوانید.

این که تو هستی
و لبخند نمی زنی
بودنم را به شک می اندازد.

ن.م