نوشته

همزمان با سالروز تولد «سید حسن بنی هاشمی»، دومین شب سینمایی نهنگ با نمایش آثار فیلم کوتاه استان هرمزگان برگزار می شود. منتظر حضور گرم شما هستیم.

لازم به ذکر است فیلم های : بندرگمبرون، ترس از آرامش و کشند قرمز برای نخستین بار در هرمزگان اکران می شوند.

خب از دستاوردهای بسیج و هفته بسیج همین بس که اخیرا جوانی که در جهرم با موکتبر به جان دختران مردم افتاده بوده دستگیر شده و از قضا ایشان بسیجی بوده و فرزند یکی از سپاهیان جهرم.
به هر حال باید از آن روحانی که به این جوان گفته بود : ریختن خون زن بی حجاب مباح است هم تقدیر کرد.

حتی اگر توافقی هم برای مذاکرات هسته ای صورت پذیرد،  چیزی که از زندگی در این مملکت عیان است، ثبات گرانی ها، فشارها و بدبختی ها ولو بیشتر شدن آنهاست که به همت مسئولین این امر محقق شده و جمع قلیل سرمایداران این مملکت شیشتک زده و خوشحال از چند برابر شدن سرمایه شان به ادامه زندگی می پردازند، و کسی که کماکان به جمع کردن قوطی ها و ظروف پلاستیکی در سطح شهر بیش از پیش همت می گمارد تا با فروش آنها خرج خود، عیال و بچه هایش را درآورد، آن رفتگر بدبختی است که شش ماه حقوق نگرفته.

برای کسب اطلاعات بیشتر می توانید به این آدرس مراجعه نمایید : www.10w.ir

شماره آبان ماهنامه جی منتشر شد. این شماره با مطالبی از :
الهام افرون تن- امین درستکار – سریا داودی حموله – شهیار عزیزی- امید خواجه – پویا آسمانی – مژدگان بدیعی و نسترن محسنی از لینک زیر قابل دانلود است. 

دانلود ماهنامه جی، شماره هشتم

جواب ساده است،
یک شب که حالت خوب نباشد. و یار بداند که خوب نیستی، تلاش کند که تو را از آن حال و هوا در بیاورد. یک شعر بفرستد و تو باز در دلت بگویی: خدایا ممنونم…

تو
تمام دیروزها،تمام فرداها را
و تمام امروز را
به من بدهکاری!
بدهکاری
و دست هایت قسط اولش هم پرداخت نشده
شانه ات سه قسط از ابتدا عقب افتاده
و لبخندت دارد برگشت می خورد
و من،
یک نزول خور حرفه ایم
در این بازار
و هر رور
باز میخواهمت،
بیشتر، طولانی تر، تمام تر
من یک شیادم
ک شعر هایم را در ناصر خسرو
به قیمت سه لبخند تو میفروشم
و تو چه ساده ای
که میخندی
می خندی من یادم می آید
“خیلی وقت است بغل پس نداده ای!”
بعد دست میکنم توی جیبم
یک مشت عزیزم میریزم روی پیشخوان
بغل پرداخت ک میکنی
بقیه اش را نگاه پس میدهم
اهسته بر میگردی
چشمت میخورد به لب های من
“چقدر دوستت دارم می شود؟”
میگویم همینقدر
لبخند میزنی و تمام می شوم
زور میزنم شاعر شوم
برای اینکه تو بخندی
نه اینکه به فکر تو باشم
بازاری باید به فکر جیبش باشد!

« از نسترنم»

بیشعوری یعنی خونه ات یه قبرستونی باشه که از انبارت دور باشه. تو انبارت دو تا سگ ببندی و گورت رو گم کنی بری خونه و این سگای پدرسگ هم تا صبح عربده بکشن و آسایش رو از همسایه ها بگیرن و تو به خاطر بی شعوریت هیچ سر از حق و حقوق زندگی شهری در نیاری…

سه‌گانه‌ی Paradise ساخته‌ی کارگردان اتریشی اولریش زایدل روایتگر زندگی سه زن است که هر کدام در جست‌وجوی معشوقه‌ای هستند. یکی مسیح را معشوقه‌ی ابدی خود می‌داند، دیگری با پزشکی مسن در اردوگاهی آشنا می‌شود، و سومی در کوچه‌پس‌کوچه‌های کنیا به دنبال کسی است که پیش از جسم، روحش را نوازش کند.
تنهایی آدم‌ها در قاب‌بندی‌های اغلب ثابت و قرینه‌ی هر سه فیلم پررنگ‌تر می‌شود و تضاد شخصیت‌ها با دنیای پیرامونشان نیروی محرکه‌ی اصلی روایت است. زنی مسیحی با اعتقادات سخت مذهبی، شوهری مسلمان دارد و پس از سال‌ها و فلج شدن او دیگر نمی‌تواند با وی ارتباط برقرار کند. دختر نوجوانی با پزشکی مسن آشنا می‌شود و می‌خواهد رابطه‌اش را با او عمیق‌تر کند. زن سفیدپوستی از اروپا پا به آفریقا می‌گذارد تا معشوقه‌ی خود را از میان جوانان کنیایی انتخاب کند.
هیچ‌یک از این زنان به مقصود خود نمی‌رسند و در نهایت این تنهایی است که در مبارزه پیروز می‌شود. اگر صبر و حوصله‌ی دیدن صحنه‌هایی با پلان‌های طولانی را دارید، تماشای این سه اثر را از دست ندهید. Paradise سه‌گانه‌ای است درباره‌ی تنهایی انسان‌ها…