کلام هشتاد و ششم
صدا کن مرا/صدای تو خوب است/صدای تو سبزینهی آن گیاه عجیبی است/که در انتهای صمیمیت حزن میروید/سهراب سپهری
« گاهی ، جمله ای »
صدا کن مرا/صدای تو خوب است/صدای تو سبزینهی آن گیاه عجیبی است/که در انتهای صمیمیت حزن میروید/سهراب سپهری
– حالا تا ایستگاه اتوبوس منو همراهی می کنی ؟ در سحرگاه ۱۴ دی ماه .
روزی می رسد که من رفته ام و سایه ام را باد خواهد برد ، هر شب نگاهت به آسمان باشد ، شاید ستاره ای بدرخشد … / رضا
– احساس تنهائی می کنید؟
_ چه سوال عجیبی …
تا حالا کسی اینو ازم نپرسیده بود …
به قرآن مجیدِ آیه آیه ، دلم هر روز و شو سوی تو آیه / مهـــــران مدیری ، آلبوم دارکـــوب
من این بازی رو قبل از اینکه شروع بشه باختم رفیق .
از طرف رفیقی که همیشه از یاد می بردیش …
هنوز هم بعضی ها با جستجوی تیک عصبی به وبلاگ من می رسند … / بزرگی دنیا همین است ، بیشتر نمی شود . اما دلتنگی ماست که روز به روز بیشتر می شود ….
اینجا کوهپایه های عاشقی است . قصد صعود اگر داری کفش هایی از بوسه لازم است … برایت می سازم / حسینی
معمولا کسی ما را نمی بیند ، حتی شما دوست عزیز …