من که راضی نیستم حتی یک ریال از پول این مملکت بره خارج از مرزهای خودمون کمک بشه، اما دیدید یک نفر از فلسطین مالها (محبین فلسطین) در حد یک غُر معمولی بگه اون پولی که قراره واسه اربعین خرج کنید رو بدید به گرسنگان فلسطینی؟
خیر.
چرا؟
چون باید از حکومت این رو بخوان. و در این دوراهی دلسوزی برای فلسطین (شبه اخلاقانه، کم خطر و ریاکارانه) و مطالبه از حکومت (با شهامت و حداقل اندکی صادقانه)، به سیس انساندوستی گرفتن در حد اعلام اینکه فلسطینیها گرسنه هستند قناعت میکنند. و هزینهای بیش از این هم حاضر نیستن بدن.
از طرفی اون وجهه نوعدوستی (فیک) که از جنس همون «وطنپرستی» دوازده روزه بود هم حفظ میشه. هم خودشون راضی هستند و هم حاکمیت.
چرا نوعدوستی فیک؟
چون یکبار به وضعیت اسفبار هموطنهامون در سیستان، بشاگرد و هزار جای دیگهی این مملکت که در فقر مطلق هستند به اندازه یک هشتگ هم حاضر به همراهی و یا به پرسش کشیدن حاکمیت نبودند. خروجی این اداها میشه مبارزه بیخطر با دشمنان جمهوری اسلامی، یا نهایتا وزیر مخابرات یا نمایندگان شورای شهر.
۹۶ خفهخون
۹۸ خفهخون
۴۰۱ باز هم خفهخون
دلیل: چون خودتون یکی از طرفداران اون ایدئولوژی بودید و دستتون میرسید به صفوف اسلحه به دستان هم میپیوستید.
الان: اشک تمساح.
گه خوردید، شما طرفداران خجالتی استبداد بودید و الان نقابتون افتاده. تاریخ پر فراز و نشیب این خاک از وجود لکههای ننگی چون شما چرکآلوده.