و قصه سفر آغاز می شود
زمان خواندن: ۱ دقیقه
می خواستم وقتی میرم .
هیچی . بیشتر نگران مادر و پدرم هستم . همین .
پ. ن : نمی خواستم اینطوری برم . می خواستم قبلش دلم قرص باشه . که یکی هست . نذاشت . نخواست . نموند و هر چی فعله که با « نـ » شروع میشه .
آخرشم من هیچ وقت نفهمیدم اصن کسی تو زندگیت هست
نیست
فضول نبودما
ولی اینقد محافظه کاریتم اعصاب آدمو خراب میکرد
نمی دونم چی بگم . این لباس از اول اندازه ی من نبود صدی …
بعد وقتی پست عاشقانه میذاری
میگم این با خودشه؟
با خداس؟
با حضرت علیِ؟
با امام زمانِ؟
نامه سرگشاده س؟
🙂
دز تاویل پذیریش بالاست . اما خب فقط با یه نفرم .
عاشق این نوع نوشته هاتم لی عزیز. ای پایان باز:-)
قابلت رو نداره احسان ن . 🙂 همین
یوسف گمگشته باز آید به کنعان غم مخور
گشتم نبود . نگرد نیست . 😐
گشتم نبود . نگرد نیست . 😐
عالم پیر دگر باره جوان خواهد شد
جوان ز حادثه ای پیر میشود گاهی .
نگران نباش ، همیشه گفتم بازم میگم همه چی به وقتش درست میشه ،باورکن “اندکی صبر سحر نزدیک است”
همیشه حرفتو قبول داشتم رفیق . انشاالله .
عادت می‌کنیم؛ بدبختی، به همه چیز عادت می‌کنیم!
درضمن یادتان نرود که اینجا، دوستانی داریدها!
اره . دقیقا خداوند بزرگترین انگیزه اش از ساخت عادت, وجود ما ایرانیا بوده . ما همیشه عادت می کنیم …
اون رو که یادم نرفته . تازه مزاحمت های من شروع میشه . 🙂
خودتو دست کم نگیر حاج آقا تهرانی
ای بابا ای بابا 🙂