ممنون . انشاالله . احساس می کنم نظمی که دنبالشم داره کم کم برام شکل می گیره . امیدوارم همین طور باشه ...

فکر کنم خیلی سرتان شلوغ است. امیدوارم از آن شلوغ های خوب باشد.

منتظریم جواد جان

به زودی منتشر می شوم

موافقم . اما نه به هر قیمیتی . اما موافق طرح نو هستم همیشه ...

ممنون . همچنین

باید طرحی نو درانداخت باید از کلیشه ها گریخت همیشه نباید در مسیر رود شنا کرد

بله درسته،انشاالله به اهداف و آرزوهات برسی

شما لطف دارید . ممنون . فقط اینکه تو زندگی همه چیز تحت اختیار ما نیست . گاهی زندگی ما رو چیزهایی میسازن که ما نقش چندانی در بدست آوردنش نداشتیم . اما سعی می کنم برای رسیدن به اون چیزایی که میخوام تلاش کنم. تلاش واقعی .

زندگی رو خودمون بایستی بسازیم پس اینکه مرداب باشیم یا رود به تلاش و همت ما بر میگرده و البته گاهی هم پستی بلندی داره که اونم میگذره ، با شناختی که از شما دارم مطمئنم میتونی زندگیتو بسازی ، موفق باشید.

سلام جلیل جان . بهت نزدیک تر شدم . تهرانم . اومدی این ور یه خبر بده همدیگه رو ببینیم . دل ما هم تنگن کاکا

دقیقا موافقم . از همین مرداب شدن می ترسم همیشه ... خدا خواست کمی به خودم تکون بدم . امیدوارم بعدا هم ادامه پیدا کنه ...

یعنی تنها دلیل زندگی کردن همین زنده بودنه . آخه بحث سر اینه که جایی حتی اگه حاضر بشیم تموم دارائیمون هم چوب حراج بزنیم باید زندگیم کنیم ؟ حالا این دارایی هر چیزی میشه که انسان در طول زندگیش داره ...
ولی خیلی خوبه که شما روحیه ادامه دادن رو دارید . 🙂

به نکته خوبی اشاره کردید و اون هم کسی که مشکل حسی داره رو با دلایل منطقی نمیشه حالش رو خوب کرد .
ممنون . همچنین

سلام شهاب جان
دلتنگیم و خیلی دوست دارم
په کی اتی چشمم وا در خشک بو

فقط باید ادامه داد و جنگید و زور زد....یجا ساکن شدن مردابه

همه ما زنده ایم پس باید زندگی کنیم قیمتش رو هم خودمون تعیین میکنیم، زندگی کن و لبخند بزن به حاطر آنهایی که با لبخندت زندگی میکنند!

زندگی ارزش ادامه دادن را دارد. قیمت های منصفانه هم پیدا می شود. فقط موضوع این است که در مسائل حسی، منطق جایگاهی ندارد. وقتی کسی ناامید است نمی شود به او گفت که به فلان دلیل و بهمان علت، ناامید نباش! اما می شود پای درد دلش نشست و آرامش کرد.
در هر حال به قول معروف: این نیز بگذرد. نه شادی و نه غم هیچ کدام برای همیشه پایدار نیستند. و من آرزو می کنم روزهای شادتان خیلی بیشتر باشند.

درسته . اما خداییش بیا و منصف باشیم . به هر قیمتی ؟ واقعا یعنی ارزشش رو داره ؟

دقیقا این حسیه که خیلیا اینروزا باهاش مواجه اند حالا و انگیزه ایی واسه ادامه خیلی کارا ندارن ،اما زندگی باید کرد،به هر قیمتی...........!!!!!!!