قد میکشم
و از هر گوشه وجودم،
جوانه میزنم.
از دست هایم بهار می روید،
از شانه‌‌هایم زندگی،
از سینه ام تو.

۳ نظر موضوع: نظم و نثر

۳ پاسخ به “شعری از یار”

  1. نسترن گفت:

    ممنون عزیزم 🙂 :-*

  2. شهاب گفت:

    خواهش خانمی :-*
    من ممنونم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *