کلام پنجاه و هفتم

شبهای پاییز ، کوچه با صدای باد به خواب می روند و تیر برق تا آمدن خورشید پلک نمی زند / فاطمه بردال

فی بعدها عذاب فی قربها السلامه

آسمان منتظر صبح نشسته بود و از اینهمه تاریکی میترسید،ماه نیز از تنهایی خسته بود،اما باز می تابید… نویسنده : این روزا