کلام صد و نوزدهم

ستاره ای که در سیاهی شب بدرخشد ، خورشیدی است که راهش را گم کرده  / رضا

شکاکی را گفتند چرا فاحشه ای را به همسری اختیار نمودی؟  گفت: حداقل دیگر به او شکی ندارم . / لی

فی بعدها عذاب فی قربها السلامه