کلام صد و سی و پنجم

و اندکی بعد خودت را غریبه و هر لحظه دورتر میابی / هیچ راهی به تو ختم نمی شود / و هراس واژه هایی که سر بریده می شوند/ آری مرگ معنای پوچش را از دست میدهد .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *