کلام صد و چهل و دوم
زمان خواندن: ۱ دقیقه
دلخوشی های کوچیک ذره ذره دلخوشی های بزرگ که جون دادن و مردن رو میجون ، می خورن و بعد می بینی هیچی ازشون باقی نمونده . دلخوشی های کوچیک جای دلخوشی های بزرگ رو پر نمی کنن .
دلخوشی های کوچیک ذره ذره دلخوشی های بزرگ که جون دادن و مردن رو میجون ، می خورن و بعد می بینی هیچی ازشون باقی نمونده . دلخوشی های کوچیک جای دلخوشی های بزرگ رو پر نمی کنن .
دیگه دلخوشی های بزرگ نداریم، بوجود نمی یاد برامون به همین دلخوشی های کوچک هم رازیم اگه برامون پیش بیاد و اینکه خوش باشی با همین دلخوشی های کوچیک لی
راضی هستیم فعلا . کار دیگه ای نمی تونیم بکنیم
البته اگه کوچیکش هم وجود داشته باشه.
البته اگر بزرگش هم وجود داشته باشه واقعاً…