از تمامی افراد تیم اجرایی جشنواره و دوستانی که زحمات زیادی برای بهتر برگزار شدن جشنواره اردی بهشت کشیده اند، تشکر و قدردانی می کنم. امسال از لحاظ اجرایی جشنواره در حد قابل قبول بوده که می تواند راه را برای برگزاری هر چه بهتر در سالهای آینده باز کند. برنامه ریزی، نظم و پرستیژ جشنواره، آن را در حد یک جشنواره خوب ایرانی بالا برده بود. اما در این بین اشاره به چند موضوع خالی از لطف نیست. ———————————— «عکس و فیلم با هم فرق می کنند» چیزی که متاسفانه عده ای به آن توجه نکرده و در حالت خوشبینانه برایش
از هفته ها قبل منتظر بودم که بیست و چهارم دیماه که دهمین سالگرد زندگی مشترک من و نسترن بشه عکس مشترکی که اخیرا گرفتیم
و چگونه میشود پرندهای در آسمان نظرش عوض میشود، دور میزند و برمیگردد؟
فیلم در قد و قوارهی تعرف و تمجیدهای اغراق شده که پیرامونش شکل گرفت نبود. تدوین نقشش را به خوبی ایفا نکرد، جایی که میتوانست
به این نتیجه رسیدم که برای نوشتن، یک چیز خیلی مهم است. وقتی چشمه جوشیدن خلاقیت خشک شده و به هر ریسمان باریکی چنگ میزنی
همیشه این ضرب المثل ایرانی برام در مواقع حساسی که فکر میکنم همه چی قراره به خوبی پیش بره تکرار میشه. «سنگ بزرگ نشونه نزدنه».