حوادث چند ماه اخیر کشور، واکنش خشونت آمیز در مواجهه با آن و نگرانی ما از چشمانداز این مسیر سکوتِ بیش از این را برایمان دشوار کرده است. جناب دکتر حسن روحانی، رییس جمهور کشور عزیزمان ایران؛ یک بهار از انتشار متن منشور حقوق شهروندی و تأکید شخص شما بر ترویج، آموزش و رعایت مفاد آن گذشته و حداقل انتظار ما سعهصدر در برابر اعتراضات مدنی است. متأسفانه آنچه ما هر روز در عرصه اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی تجربه میکنیم، فرسنگها با وعدههاى شما فاصله دارند. رفتار خشونتآمیز با زنانی که به صورت مسالمتآمیز به قانون حجاب اجباری اعتراض کردند،
هر چیزی کش آمدنش تاثیرات و حس و حال مثبت اولیهاش را از بین میبرد. مثلا همین جنگ آخرالزمانی که درگیرش شدیم. در سالی که
هیچ وقت تا به امروز آزادی را برای ایرانم نزدیک و قابل دسترس ندیده بودم. امیدوارم. و البته حسهای دیگری هم همچون سایر ایرانیها دارم؛
تا امروز فقط عمو بودم، از امروز رسما شدم عموی داماد. چه حس عجیبی.
از هفته ها قبل منتظر بودم که بیست و چهارم دیماه که دهمین سالگرد زندگی مشترک من و نسترن بشه عکس مشترکی که اخیرا گرفتیم
و چگونه میشود پرندهای در آسمان نظرش عوض میشود، دور میزند و برمیگردد؟