ممنون احسان جان 🙂

براوو.

مرسی از اینکه حست رو نسبت به عکس نوشتی .
خوشحالم کردی.
هر اثر که با هر مخاطب روبرو میشه یک اثر تازه تری خلق میشه.
این خلق دوباره ما رو خوشحال کرد . ممنون.

سلام
با دیدن عکس شماره ۲۰ این چند خط به ذهنم اومد.

دلتنگ که می شوی ،نمی مانی،گوشی را می گذاری ، دعایت را مچاله می اندازی و می روی.
هوای دانشکده هم دیگر برایت بس نیست،می زنی بیرون.دلتنگ که می شوی حتی اگر تک تک درختان چنار ولی عصر هم بگویند بمان،نمی مانی و می روی و گم می شوی.
و سالهاست که گم شده ام .....

خواهش ادریس جان . لطف داری...
🙂

همون موقع گفتم،الانم میگم: احساس خوبی به آدم دست میده.
مرسی از این عیدی خووووووب 🙂

مرسی محسن جان
لطف داری. طراحی اش هم کار همکارته 🙂
در مورد اون هم که واقعا حرفی نمیشه زد...

عیدی خوبیست . زیبا هم طراحی شده.
اون دوستان هم واقعا کم لطفی کرده اند.

ممنون. لطف دارید.

زیبا بود، بعضی هاش خیلی به دلم نشست!همیشه خلاق باشی!!

ممنون احسان جان

خیلی عالی
سپاس

این عکس در واقع هم اتاقی من بود که طبقه بالای تختم می خوابید. همیشه دیرتر از همه خوابش می برد، اما این بار زود تر خوابیده بود.
این موقع خوابیدنه که دستش از تخت تقریبا آویزون شده بود.

خیلی خوشحال شدم همه ی عکس هانو یکجا دیدم.فقط می شه یه ذره راجع به عکس ۲۴ توضیح بدی؟