هر چیزی کش آمدنش تاثیرات و حس و حال مثبت اولیهاش را از بین میبرد. مثلا همین جنگ آخرالزمانی که درگیرش شدیم. در سالی که
هیچ وقت تا به امروز آزادی را برای ایرانم نزدیک و قابل دسترس ندیده بودم. امیدوارم. و البته حسهای دیگری هم همچون سایر ایرانیها دارم؛
تا امروز فقط عمو بودم، از امروز رسما شدم عموی داماد. چه حس عجیبی.
از هفته ها قبل منتظر بودم که بیست و چهارم دیماه که دهمین سالگرد زندگی مشترک من و نسترن بشه عکس مشترکی که اخیرا گرفتیم
و چگونه میشود پرندهای در آسمان نظرش عوض میشود، دور میزند و برمیگردد؟
10 پاسخ
ممنون از اطلاع رسانی
سعی میکنم ببینم.
خواهش . انشاالله که بتونی…
سپاس حتمن می رم(:
پشت گوش نندازی بهروز جان که ازت دلخور میشم :)
:))))
:)
سلام ممنون از اطلاع رسانیت ..
در ضمن مطالب و نوشته هات هم زیباست .. لینکت کردم ..
موفق باشی ..
سلام
خواهش می کنم.
ب نظر میاد فضای زنانه داشته باشه, ن فمینیستی! باید دید, اگه امتاحانا بزارن
من که متاسفانه خودم به نمایشگاه نمی رسم ولی پوستر با کارها خیلی متفاوته…