اگر چه تیم ملی فوتبال ایران برآمده از جامعه ایرانیست با تمام ضعف ها و قوت هایی که داره، اما چیزی که اونها رو از باقی جامعه جدا می کنه اینه که تیم ملی فوتبال می دونه تو بازیها با تیم هایی که مسابقه داده چند چنده.
اما متاسفانه باقی جامعه تکلیفش حتی با خودش هم مشخص نیست و نمی دونه چند چنده.
یک روز تعریفش و تمجید از از بازیکن ها، یک روز هم فحش خواهر و مادر.

نمایش فیلم های کوتاه اعضای سینمای جوان به همراه نمایشگاه عکس مرحوم کورش گرمساری. ۳ الی ۵ تیرماه، فرهنگسرای طوبی.
همچنین نشستی با عنوان (شناخت فیلم کوتاه) در این سه روز، صبح ها از ساعت ۹ الی ۱۲ در سالن فرهنگ برگزار می گردد. شروع فیلم ها ساعت ۵ عصر.

پ.ن :‌ این نمایش فیلم و نمایشگاه عکس به طور همزمان توسط تمامی مراکز سینمای جوان در ایران برگزار می شود.
پ.ن ۲: برخی از این فیلم ها توسط هنرجویان سینمای جوان بندرعباس ساخته شده است. هنرجویانی که در ابتدا کارهایشان نیاز به دیده شدن دارد. پس از حذف بخش استانی در جشنواره اردی بهشت که بدیهی ترین حق هنرجویان بود. هم اکنون فرصت مناسبی برای دیدن آثار این فیلمسازان و حمایت از ایشان و فیلم کوتاه است.

حس من بعد از بازی ایران و آرژانتین  درست مثل حس انتخابات ۸۸ بود. یک بازی تقریبا برده  رو تو دقیقه ۹۰ ببازی. اونم با کمک نیروهای خارجی. و تاثیر منفی اش رو توی روحیه جمع کثیری ببینی.

جام جهانی یک چیز را به خوبی برای من ثابت کرد. اینکه ایرانی ها در زمان انتخابات همگی کارشناسان سیاسی اند. جشنواره های فیلم همگی کارشناسان علوم سینمایی. جام جهانی کارشناس فوتبال. تحولات دلار کارشناس اقتصاد.  ماه رمضان کارشناس مذهبی و زمان بیماری دکتر. خب به هر حال باید در مورد هر چیزی نظری داشته باشیم. ایرانی بی نظر هرگز. البته رویم به دیوار یک رئیس جمهور هم داشتیم که خودش را کارشناس ارشد همه شاخه ها می دانست. 

شماره خردادماه ماهنامه جی منتشر شد. این شماره با مطالبی از ‌: مهدی مرادی زاده، شهاب آب روشن، نبی شهبازی، بهروز عباسی، احسان میرحسینی، ابوالفضل قاضی، منیژه آقایی، صدف محمودی و نسترن محسنی از لینک زیر قابل دانلود است.
لینک دانلود