کلام دوم اگر ساعت را کنار جسدم می گذاشتی بلند می شدم . به صدای زنگ عادت کرده بودم . شهاب | دستهبندی: کلام6 فروردین 1389 | ۶ دیدگاه
تنها صداست که می ماند . یه همچین چیزی بود . یک سال تو جشنواره فیلم کوتاه تهران بود . تلویزیون هم می گن نشونش داده...
نه متاسفانه! اسمش چی بود؟
سلام
ممنون . دیدی اون فیلم رو فکر کنم . نه؟ فیلم خوبی بود.
اگه صدای ضبط شدشو نداشت چی کار باید می کرد؟
..................................
راستی..خونه ی نو مبارک
آره . رفت صدای ضبط شده ی زنش رو گذاشت بالای سرش تا خوابش ببره
یاد قصه ی اون پیرمرده افتادم که عادت کرده بود با صدای خرپف زنش بخوابه
زنش مرد
دیگه خوابش نبرد