چه خوبه آدم دوستای خوب داشته باشه، که زنگ بزنن و حالش رو خوب کنن.
هر چیزی کش آمدنش تاثیرات و حس و حال مثبت اولیهاش را از بین میبرد. مثلا همین جنگ آخرالزمانی که درگیرش شدیم. در سالی که
هیچ وقت تا به امروز آزادی را برای ایرانم نزدیک و قابل دسترس ندیده بودم. امیدوارم. و البته حسهای دیگری هم همچون سایر ایرانیها دارم؛
تا امروز فقط عمو بودم، از امروز رسما شدم عموی داماد. چه حس عجیبی.
از هفته ها قبل منتظر بودم که بیست و چهارم دیماه که دهمین سالگرد زندگی مشترک من و نسترن بشه عکس مشترکی که اخیرا گرفتیم
و چگونه میشود پرندهای در آسمان نظرش عوض میشود، دور میزند و برمیگردد؟
6 پاسخ
چه خوب که حالت خوب که شاید نه! اما بهتر شد! کاش حال من هم بهتر میشد………….
ای بابا. من فکر کردم واقعا حال شما هم خوب شده.
:|
ما که زنگ می زنیم که حالت خوب شه ، تو که زنگ نمی زنی که حالمون بد نشه که خوب شه .
من زنگ نمی زنم که حالت بد نشه رفیق، و کماکان حالت خوب بمونه. :)
همین که خوبین ما هم خوبیم … دیگه از این بهتر!!؟؟
خوب بودن آدمها دلایلش چیزی غیر از خوب بودن ما باشد بیشتر می چسبد :)